Mijn leven

Stoppen is voor sukkels?

im-a-quitter

Nu het weer wat lekkerder weer wordt, pak ik er vaker een tijdschrift bij. Lekker in de tuin in de zon een tijdschrift lezen. Daar kan ik echt van genieten. In mijn boekenkast lag nog een stapel van 6 ongelezen Psychologie Magazines (abonnement) en ik heb mij een paar dagen geleden in de laatste editie verdiept. Zo nu en dan staan er artikelen in die mij echt de ogen doen openen. Zo ook het artikel “Is het tijd om te stoppen?”

Doorzettingsvermogen goed of slecht?

Doorzettingsvermogen. Een eigenschap die ik laatst nog gebruikte om mijzelf te omschrijven in een artikel. En nu is het ook een mooie eigenschap, maar slaan we er soms niet een beetje in door? In mijn leven zijn er genoeg momenten geweest dat ik doorzette, terwijl het misschien beter was was geweest als ik wat gas had teruggenomen (en dan heb ik het niet alleen over het aantal drankjes tijdens uitgaan). In de huidige maatschappij wordt er namelijk zo erg op ons ingepraat dat doorzetten goed is en stoppen voor sukkels. Maar is dit wel zo?

In mijn eindexamenperiode ging het niet zo lekker. Mijn gezondheid werkte niet mee, waardoor het erg lastig werd om naar school te gaan. Op een gegeven moment miste ik zoveel school dat ik geen absentie briefjes meer hoefde in te leveren. Ik kon komen en gaan wanneer het mij lukte. Maar stoppen? Dat was geen optie. Mijn ouders stelden een paar keer voor om de zesde klas over te doen – zodat de toetsen niet in de paar uurtjes school per week gepropt zouden worden. Hier wilde ik echter niets van horen. Ik vond het niet alleen vervelend omdat ik dan in een geheel nieuwe klas terecht zou komen, maar het paste ook niet bij het beeld dat ik van mezelf had. En het beeld dat anderen van mij hadden. Ik behoorde tot de leerlingen met de hoogte cijfers. Dan kan je toch niet blijven zitten?

Uiteindelijk heb ik dus doorgezet en de examens gehaald. Daarna ben ik nog met vriendinnen op vakantie gegaan en na die periode stortte ik volledig in. Of het verstandig was, is dus maar de vraag. Toch was ik vastbesloten om na de zomervakantie meteen Bedrijfskunde te studeren aan de VU. En dit probeerde ik. Totdat ik regelmatig begon te hyperventileren.

Ho! Mijn lichaam tolereerde het niet langer.

Angst om te falen, maakt stoppen lastig

Ha! Oké, het was dus niet mijn bedoeling om hier een deprimerend verhaal neer te zetten, want zo zie ik die periode eigenlijk helemaal niet. De middagen/dagen/weken wanneer ik me goed voelde in de zesde klas waren ook gewoon hartstikke gezellig en de periode dat ik even niks-deed (aka: aan mezelf werkte) was ook erg leerzaam. Toch vraag ik me af of ik niet eerder aan de bel had moeten trekken. Eerder had moeten denken: STOP.

Wat ik ook erg interessant vind, is dat in het artikel staat dat je actie-gerichte en vermijdende mensen hebt. En het interessante is dat de vermijdende mensen het moeilijker vinden om te stoppen. Ze linken dat namelijk aan opgeven, en opgeven is slecht. Dus uit angst om te falen, ga je langer door dan goed voor je is. Haha, klinkt herkenbaar, niet? Nu heb ik de afgelopen jaren wel veel geleerd. Ik doe langer over mijn studie en dat is oké. En waarschijnlijk ga ik geen master doen, en dat is ook oké.. Minder denken aan de prestatiegerichte maatschappij, en meer denken aan jezelf.

Mijn conclusie? Stoppen is niet voor sukkels.

“Onze hersenen zijn ingesteld op altijd maar doorgaan. Volhouden kan iedereen, juist stoppen is een kunst.”
Bron: Psychologie Magazine

Afbeelding

Previous Post Next Post

Dit vind je misschien ook leuk

31 Comments

  • Reply Dina

    Heel mooi stukje Kim! Stoppen is zeker niet voor sukkels. Ik weet dat inmiddels ook, maar moest daar ook via de harde manier achterkomen (wat ik achteraf gezien niet erg vind, want ik heb mezelf heel goed leren kennen daardoor).

    8 april 2016 at 06:55
  • Reply Valerie Michelle

    Goed geschreven. Ik heb ook echt moeten leren om op tijd naar mijn lichaam te luisteren en gas terug te nemen. Vooral op lange termijn is dat belangrijk. Nu doe ik dat steeds vaker, kan ik meer genieten en is mijn leven een stuk beter!

    8 april 2016 at 08:07
  • Reply Anne-Sterre

    Stoppen is zeker niet voor sukkels, maar ik weet ook dat het lastig is naar jezelf toe te geven dat het soms juist beter is even wat gas terug te nemen. Herkenbaar stukje!

    8 april 2016 at 08:52
  • Reply Mariska

    Het kan echt een zoektocht zijn om te vinden wat bij je past hoor. Ik ben 2 keer met een opleiding gestopt en ga nu voor de derde keer een andere doen. Wat echt verschrikkelijk klinkt, en er zit natuurlijk ook wel meer achter, maar ik stop liever wanneer ik weet dat dat de betere keuze is dan dat ik iets doorzet wat me niet ten goede komt puur om het niet opgeven.

    8 april 2016 at 08:53
    • Reply kim

      Dat lijkt me ook verstandig! Meerdere vriendinnen van mij hadden niet meteen de ‘juiste’ opleiding gekozen. Dat kan gebeuren! Straks doe je in ieder geval wel iets dat je echt bevalt :)

      8 april 2016 at 14:39
  • Reply Zo simpel is dan geluk

    Amen! Ik herken veel in je verhaal. Zelf ben ik ondanks lichamelijke klachten ook alsmaar doorgegaan. En dat heeft echt niet goed uitgepakt. Reden voor mij om mensen er altijd op te wijzen goed om zichzelf te denken. :)

    8 april 2016 at 09:13
  • Reply Judith

    Klinkt misschien gek, maar ik heb geen moeite met stoppen. Ik heb juist moeite met doorzetten merk ik soms en dat vind ik soms vervelend maar soms denk ik ook: Achjaa via een andere weg kom ik er ook wel of soms is het niet erg dat je stopt, juist beter voor jezelf. Ik heb pfeiffer en heb ook besloten dit jaar over 2 jaar te verdelen en ik kreeg ontzettend veel rust van dat idee. Oke, ik ben dan niet gestopt, maar heb wel een deel opgegeven en daar heb ik nu wel vrede mee.

    8 april 2016 at 09:14
    • Reply kim

      Dat vind ik niet raar klinken :) Ik denk dat het ook zoeken is naar de juiste balans tussen stoppen en doorzetten. En stoppen is natuurlijk niet hetzelfde als opgeven!

      8 april 2016 at 14:40
  • Reply Sas

    Stoppen wanneer iets niet goed voelt/is vind ik juist een vorm van kracht. Om zo’n beslissing te nemen is juist erg moeilijk en als je dit dan toch doet…

    8 april 2016 at 09:51
  • Reply Laura

    Mooi stukje! Stoppen is zeker niet voor sukkels en ik vind het stoer dat er steeds meer mensen zijn die dit doen, ik heb er nog steeds wel veel moeite mee.

    8 april 2016 at 10:47
  • Reply Salina

    Mooi! Het blijven aanmodderen – in welke situatie dan ook – terwijl je je niet prettig erbij voelt of het toch wel erg veel moeite kost etc. is nooit goed.

    8 april 2016 at 11:05
    • Reply Salina

      Hahaha ik zag trouwens dat ik jouw url had ingevuld bij mn reactie :’) haha wat stom.

      8 april 2016 at 11:06
      • Reply kim

        Hahaha, wel een originele fout! :P

        8 april 2016 at 14:41
  • Reply Marije

    Heel herkenbaar. Ik doe een master naast mijn werk (dik drie dagen per week) en dat is pittig. Tel daar een gezondheid bij op die niet zo lekker liep en mijn wil om door te zetten. Ik ben het toch rustiger aan gaan doen en het blijkt dat het dan ook wel gaat. ;) Ook nu studeer ik vanzelf een keer af en later op mijn begrafenis gaan mensen echt niet zeggen ‘Goh wat knap dat ze een master binnen twee jaar naast haar baan heeft behaald.’ Dat helpt voor mij om te relativeren.

    Oh en twee aanraders om te lezen zijn de boeken ‘De kracht van kwetsbaarheid’ en ‘De moed van imperfectie’ van Brené Brown. De laatste ontroerde me echt en dat gaat ook eigenlijk over stoppen en niet doorgaan omdat je denkt dat de omgeving het van je verwacht.

    8 april 2016 at 13:07
    • Reply kim

      Daar heb je ook helemaal gelijk in! Die paar jaar dat je er extra over doet, maakt ook niet uit. Ik zei een paar jaar geleden een keer tegen mijn psycholoog dat ik het zo stom vond dat ik niet alle vakken in één keer kon halen. En toen zei hij tegen mij dat het pas stom zou zijn als ik zo door zou gaan (al mijn energie stopte ik in studie). Dat vergeet ik ook niet meer!
      Bedankt voor de boekentips :)

      8 april 2016 at 14:42
  • Reply ricardo

    Ik vind het juist knap als mensen durven te stoppen met iets en kunnen toegeven dat ze iets even niet trekken. Kijk als mensen nooit iets doorzetten, dan vind ik dat wat anders. Als mensen constant goed bezig zijn en echt hun best voor iets hebben gedaan dan vind ik dat anders.

    Soms moet je gewoon tegen jezelf zeggen: dit lukt je niet, let it go.
    Wellicht lukt het je een ander moment wel, misschien ook niet maar dan levert het je misschien weer iets op waarvan je niet wist dat je het kon en dat is ook weer fijn.

    8 april 2016 at 13:13
    • Reply kim

      Klopt! De mensen die dat soort dingen sneller kunnen loslaten, proberen over het algemeen ook sneller weer iets. Dus dat is positief :)

      8 april 2016 at 14:44
  • Reply Flaviena

    Mooi gezegd. Stoppen is niet altijd een ‘quitter’ actie. Soms is dat juist de beste keuze voor het moment. En je leert er altijd wat van.

    8 april 2016 at 14:40
  • Reply Frédérique

    Belangrijk om jezelf niet schuld te geven of naar beneden te praten als je een belangrijke maar moeilijke keuze maakt zoals het stoppen met iets. Ik voelde me een ‘faler’ toen ik besloot tijdelijke te stoppen met mijn studie, voor mezelf. Maar het is wel een belangrijke levensles geweest en ik ben blij dit ervaren te hebben en met trots te kunnen zeggen dat ik ben gestopt, omdat ik weet dat het niet erg is/was :)

    8 april 2016 at 18:30
  • Reply Leonie

    Het is heel herkenbaar! Ik ben jarenlang keihard doorgegaan, ook toen het echt niet meer ging en daardoor ben ik uiteindelijk alleen maar zieker geworden. En toen moest ik noodgedwongen wel met alles stoppen. Niet handig voor iemand met faalangst. Nu stop ik vaker als het nodig is, ik trap op tijd op de rem. Ik weet dat het niet voor sukkels is en dat het juist heel goed is als ik stop, maar het voelt soms toch nog een beetje als falen. Maar uiteindelijk is het alleen maar goed voor me!

    8 april 2016 at 19:04
  • Reply Melike

    Ik kan ook altijd moeilijk stoppen. Dit verschilt wel heel erg met wat het is. Als het om studeren gaat was ik wel echt een quitter. Het is mij dan ook niet gelukt om een opleiding af te maken. Wat betreft werk is dat altijd heel anders geweest. Ik ben echt een harde werken en ga daarin vaak over mijn grenzen heen. Aan de ene kant ben ik daardoor toch ver doorgegroeid, maar aan de andere kant kost het mij heel veel energie. Echt een ooi stuk om te lezen, zet mij echt weer aan het denken. Dankjewel!

    8 april 2016 at 21:49
  • Reply Iris

    Fijn stukje heb je geschreven. Toevallig ben ik vorige week gestopt met 1 van mijn 2 banen en ik heb er zo ontzettend tegenop gezien, ik durfde niet, was ik laf? Helaas werd er nog even fijn op mijn hart gedrukt dat ze het zwak van mij vonden. Niet leuk. Ik kan me erg goed vinden in je artikel.

    9 april 2016 at 10:35
    • Reply kim

      Pff, dat is dan weer een typische reactie van een werkgever – egoïstisch. Ze proberen je op die manier dan toch aan hen te binden. Goed dat je voor jezelf hebt gekozen!

      9 april 2016 at 20:07
  • Reply Lisa

    Leuke blog. Stoppen is niet voor sukkels – dat mag best wel vaker gezegd worden. Ik merk zelf ook dat ik zo door onze maatschappij geconditioneerd ben dat ik wel geneigd ben om dat te denken. Nergens voor nodig!

    9 april 2016 at 16:41
  • Reply Renske

    Wat een mooi artikel! Stoppen is zeker niet voor sukkels! Soms worden we met de neus op de feiten gedrukt (of met het hele lichaam, hihi) en is het écht tijd om te stoppen. Precies wat Psychologie Magazine schrijft: stoppen is een kunst!

    10 april 2016 at 08:39
  • Reply Nina Simplynspecial

    Heel goed artikel Kim. Soms is gas terugnemen juist de beste keuze. Altijd maar doorgaan ten koste van jezelf is ook niet goed. Dit heb ik wel geleerd de afgelopen jaren. Stoppen is niet altijd leuk en makkelijk, maar soms wel het beste wat je kunt doen.

    10 april 2016 at 09:54
  • Reply Claudia

    Zo, wat goed gezegd Kim! “Minder denken aan de prestatiegerichte maatschappij, en meer denken aan jezelf.” Is echt een hele sterke uitspraak waar we allemaal wel wat meer naar mogen gaan leven (nadat we onszelf er van hebben overtuigd, hahaha!)

    10 april 2016 at 11:20
  • Reply Miriam

    Als stoppen de beste optie is voor JOU, dan is dat écht de beste keus en zul je er nooit spijt van krijgen. Stoppen is idd niet voor sukkels! Mooi artikel, helemaal mee eens :)

    10 april 2016 at 12:16
  • Reply dresses and daisies

    Sterk geschreven, maar soms voel ik het erg dubbel. Steeds meer personen denken ENKEL aan zichzelf en verliezen empathie. Met alle gevolgen vandien natuurlijk…

    10 april 2016 at 21:48
  • Reply Charelle

    Wat een interessant artikel Kim! En het is inderdaad een nogal tweezijdig onderwerp en je moet gewoon weten wanneer het genoeg is en wanneer je er nog ‘geluk’ uit put, om het zo maar te zeggen. Maak jij trouwens jouw tekeningetjes boven je artikelen zelf? Vind deze echt zo lekker vrolijk! ^^

    18 april 2016 at 07:08
  • Reply Inge

    Oeh heel erg herkenbaar dit! Stoppen zie ik ook als falen en dat zal ik niet snel doen. Ik ben van 5 VWO naar 5 HAVO gegaan (om niet te hoeven blijven zitten) en dit doet mij soms nog steeds pijn.

    29 december 2016 at 15:08
  • Leave a Reply