Mijn leven

Toekomstperspectief

ok2

Soms vind ik dat best lastig, nadenken over ‘later’. Het lijkt alsof iedereen zijn toekomstplan al heeft uitgestippeld, terwijl ik niet zo goed weet wat ik wil (en kan). Op dit moment zit ik in het derde – en tevens laatste – jaar van de studie Bedrijfskunde. Maar wat ga ik erna doen?


Middelbare school

Op de middelbare school wist ik precies wat ik wilde. Mijn VWO diploma halen, daarna mijn Bachelor Bedrijfskunde diploma aan de VU en dan een master HRM doen. Na het studeren zou ik een goede baan vinden en fulltime werken. Want: onafhankelijk zijn en zo. De middelbare school ging me gemakkelijk af. De toetsweken waren voor mij een pretje. Lekker halve dagen naar school en verder wat toetsen maken. Haalde ik een onvoldoende? Eigen schuld, dan had ik wat beter moeten leren. Dat vriendinnen zich zo opfokten voor toetsen begreep ik niet. Je had het immers zelf in de hand. Sowieso was ik in die tijd niet zo snel gestrest. Alleen presentaties (en vragen beantwoorden in de klas) waren voor mij de horror. Oja, en gym.

Het verliep alleen niet helemaal volgens plan – haha. Ik kreeg last van mijn schildklier waardoor mijn hormonen helemaal ontregeld raakte en daarna kwam die angststoornis. Toch lukte het mij in zes jaar mijn VWO-diploma te halen. Wat niet lukte, was meteen studeren. Er gingen twee jaren voorbij. Twee jaren waarin ik aan mezelf werkte en waarna ik wél begon aan mijn Bachelor Bedrijfskunde.

VU Bedrijfskunde

Dat het mij allemaal wat meer moeite kostte (want: nog steeds angsten) nam ik voor lief. Ik weet hoe het is om niks te kunnen, dus dat ik überhaupt studeerde was heerlijk! Leren heb ik nooit erg gevonden en het gevoel van slimmer-worden vind ik fijn. Op dit moment zit ik in het derde studiejaar en ik ga er sowieso nog een jaar over doen. Mijn plan is dit jaar 54 studiepunten binnen te harken en volgend jaar 24 (inclusief scriptie).

Maar erna? Wat dan? Dan heb ik mijn diploma op zak – tenminste, laten we daar even vanuit gaan – en dan moet ik verder. Mijn plan was om dan een HRM Master te doen, maar masters schijnen nog een stuk intensiever te zijn en ik denk dat ik dat dan even niet trek. Naar colleges gaan zuigt nog steeds energie uit me. Dus ik denk dat ik me eerst beter wil voelen, voordat ik weer verder studeer.

toekomst perspectief

Er een jaar tussenuit?

Mijn idee was om een jaartje te gaan werken. Parttime weliswaar. Ik weet niet hoe ver je komt met slechts een Bachelor diploma, maar een kleine baan is ook prima. Dat jaar wil ik gebruiken om echt voor mijn gezondheid te gaan. De angst de kop indrukken, waardoor ik wél een master aankan. Nu weet ik dat ik genoeg doorzettingsvermogen heb om dit te doen, maar ik vraag me soms ook af of ik het mijzelf wel aan moet doen. Na die vijf jaar, nog eens één à twee jaar te studeren…

Maar goed, dat zien we dan wel weer. Wie weet zijn er tegen die tijd wel Master thuisstudies! Al vindt mijn vriend dat een belachelijk slecht idee – want: thuisstudie = vermijden. Zelf denk ik dat ik dat dan wel kan combineren met een baan, maar dat wordt dan misschien ook wat te veel van het goede :-)

Ach. Niemand weet wat de toekomst brengt!

Maak jij je weleens zorgen over later?

Previous Post Next Post

Dit vind je misschien ook leuk

23 Comments

  • Reply Eva

    Ik kan mij goed voorstellen dat je denkt, oh wat moet ik hierna gaan doen. Meestal weet je diep in je hart wat je echt wilt maar maak je je druk om de mening van een ander. Sociale druk… Maar als jij een jaar op je gezondheid wilt concentreren dan is dat toch meer dan een goede reden? Het komt allemaal wel goed… Geloof mij maar op basis van levenservaring ;-) Liefs! En oh ja over studeren naast werk. Ik heb mijn scriptie vreselijk lang zitten uitstellen. Toen werd ik bewust zwanger en na de bevalling ben ik er keihard voor gegaan. Toen Emma acht maanden was konden we samen mijn mr. titel op gaan halen :-). En vorig jaar heb ik ook nog een opleiding gevolgd. Dus het ligt aan je discipline of je echt wilt werken en leren. Maar ik zeg heel eerlijk. Als je nog weinig verplichtingen hebt zou ik zoveel mogelijk studeren. Dat is ook makkelijker (ook al lijkt dat soms niet). Ok nu klink ik heel moederlijk hè haha!! Liefs!

    6 februari 2016 at 08:44
    • Reply kim

      Haha maar ik begrijp je wel! Het lijkt me inderdaad heel lastig met een kind te studeren – wat knap dat je dat wel hebt gedaan en het ophalen van je diploma met Emma lijkt me een heel mooi moment :-). Mijn moeder kreeg mijn broer op haar 19e, zij deed een avondstudie en die vond dat ook erg zwaar!

      6 februari 2016 at 17:49
  • Reply Lesley

    Het is mooi hoe je het in het begin zegt: Het lijkt alsof iedereen zijn toekomstplan al heeft uitgestippeld. Dit is een van de dingen waar het bij mij mis ging. Ik zat me hier zo op te focussen dat ik het gevoel had dat ik de enige was die nog geen toekomstplan voor ogen had. Het lijkt is hier het goede woordje want geloof me 9 van de 10 weten het niet ;-). Zeker op dit punt waar jij nu zit is het moeilijk. Studeren dat is vastigheid en duidelijk maar daarna ligt er een wereld voor je open en wat ga je dan precies doen?! Dat maakt het ook lastig en het IS ook lastig. Kijk naar wat je al bereikt heb en wat je graag zou willen doen. Waar word jij nu gelukkig van dat is het belangrijkst. Luister goed naar jezelf en vooral naar je intuïtie. Succes ermee meid!

    6 februari 2016 at 09:16
    • Reply kim

      Wat heb je dat mooi gezegd Lesley! Het is ook allemaal niet te voorspellen… En maar goed ook eigenlijk! Gelukkig heb ik ook nog anderhalf jaar om erover na te deken. En wie weet is alles dan weer helemaal anders, haha.

      6 februari 2016 at 17:52
  • Reply Anne

    Goed geschreven hoor! Uiteindelijk is het jou keuze wat je gaat doen en wanneer je dat gaat doen. Ik denk wel dat het belangrijk is om aan de slag te blijven, zodat je niet hele dagen thuis zit. Een part-time baantje klinkt prima! Ik hoop dat je de kans krijgt om alles uit jezelf te halen, zodat je daarna misschien toch nog de master kunt gaan doen die je zo graag wilt doen. Je bent al door zo veel heen gegaan, dat dit ook wel moet lukken. Het klinkt alsof je prima weet wat je te wachten staat, knap van je!

    6 februari 2016 at 09:36
    • Reply kim

      Bedankt Anne! Een parttime baan lijkt me een heel goed idee. Sowieso kan ik ook wel wat routine gebruiken na zo lang gestudeerd te hebben! Ennnn het lijkt me ook wel fijn om wat geld te verdienen, haha.

      6 februari 2016 at 17:53
  • Reply Sonja

    Ik kan me ook uren bezighouden met de toekomst: hoe past alles precies perfect in elkaar, wat ik wil ik nou écht gaan doen? Maar uiteindelijk ben ik toch van mening dat je het allemaal helemaal niet kan plannen. De situatie kan over twee jaar heel anders zijn dan je je op dit moment kan voorstellen – positief of minder positief – en je kan gewoon nooit met alles rekening houden van tevoren. Daarnaast geloof ik er echt in dat het zich vanzelf wel uitkristalliseert, als je er maar een beetje mee bezig blijft. Wat wij dus van nature wel doen, haha;) Oja en mag ik trouwens ook even zeggen dat ik het mega knap vind met welk doorzettingsvermogen je je VWO hebt gehaald en je nu bezig bent aan de VU!

    6 februari 2016 at 10:32
    • Reply kim

      Dat klopt helemaal! Soms ben ik wel een beetje jaloers op mensen die meer een go with the flow instelling hebben, maar aan de andere kant helpt het ook om erover na te denken. Alleen niet in zo een mate dat het piekergedachten worden haha!
      Wat lief! Bedankt Sonja :-)

      6 februari 2016 at 17:55
  • Reply Mariska

    Thuisstudie werkt vermijding in de hand, ik spreek uit ervaring. Ik kan me ook wel eens echt zorgen maken om de toekomst, maar uiteindelijk moet je heel cliché gaan voor waar je blij van wordt :)

    6 februari 2016 at 11:04
  • Reply Renske

    Oef, herkenbaar. Ik heb dan weliswaar geen problemen met studeren, maar als ik denk aan het feit dat ik over een half jaar officieel afgestudeerd ben, bekruipt me toch een zenuwachtig en angstig gevoel. Vooral omdat er in mijn werkveld gedragswetenschappen weinig vacatures te vinden zijn.

    Stiekem ben ik het wel met Tim eens: een thuisstudie levert al snel vermijdingsgedrag op, mits je zelf gedisciplineerd bent! Ik heb het idee dat jij dat zeker bent, dus in jouw geval zou ik zeggen ‘ga ervoor!’ Persoonlijk zou ik het wel afraden om het naast een baan te doen. Ik ken meerdere mensen die naast hun baan een vervolgstudie doen, waaronder mijn eigen vriend, maar dat is werkelijk loeizwaar. Mijn vriend zegt wel eens dat hij wilde dat hij het gelijk na zijn studie had gedaan en niet nu pas. ;-)

    6 februari 2016 at 12:49
  • Reply Zo simpel is dan geluk

    Ik ben gestopt met me zorgen maken over de toekomst. Het loopt toch telkens niet zoals ik heb gepland, haha!

    6 februari 2016 at 13:22
  • Reply Bibiane

    Ik heb ‘maar’ een bachelor en ondanks dat ik de verkeerde studiekeuze maakte, voelde ik mezelf bij afstuderen beter voorbereid dan vrienden die een master hebben. Ik heb als toekomstplan vooral uit mijn burnout raken….

    6 februari 2016 at 14:29
    • Reply kim

      Zelf had ik altijd voor ogen dat ik een master zou halen, maar nu weet ik het eigenlijk niet meer. Een vriendin zei dat in de toekomst studenten steeds minder voor de master gaan en dat vind ik eigenlijk wel een fijn idee. Ik hoef niet per se een goede baan, zolang ik maar gelukkig ben – en rond kan komen (natuurlijk).
      Wat vervelend van de burnout :( Dat komt echt steeds vaker voor in deze maatschappij… Waar zijn we eigenlijk mee bezig!

      6 februari 2016 at 17:58
  • Reply Dalinka

    Goed om ook jouw kant te lezen. Ik wist wel dat er mensen waren die hier ook mee worstelen, maar dat het er zo enorm veel zijn, verbaast me dan wel weer. Ik vraag me af of dat altijd al zo is geweest of dat het vooral komt omdat je tegenwoordig niet zo eenvoudig meer aan een leuke baan komt.
    Ik heb echt enorme respect voor jouw doorzettingsvermogen. En mocht je een tussenjaar nemen, wie weet wat voor baan je vindt. Misschien kom je er dan vanzelf achter of je je bachelor genoeg vindt of dat je toch nog graag je master zou halen.

    6 februari 2016 at 14:37
  • Reply Els

    Later is altijd lastig, want zoals je al zegt, niemand weet wat er gaat gebeuren. Ik zou gewoon doen waar je je nu prettig bij voelt, je kunt toch altijd veranderen?

    6 februari 2016 at 17:34
  • Reply Frédérique

    Wauw, zo herkenbaar dit! Ik heb precies hetzelfde, ik wist eigenlijk ook alles al wel. Helaas heeft mijn ziekte alles compleet omver gegooid. De droom ga ik echter nog wel volgen, al ben ik anders naar het leven en mijn toekomst gaan kijken. Ik sta meer open voor minder en respecteer meer in het leven en anderen. Toch nog een ‘positieve bijwerking’… ;) Dat jaartje tussenuit zou ik zeker als ik jou was zelf serieus overwegen en proberen te voelen of het iets is voor jou, ongeacht wat anderen vinden! Succes :)

    6 februari 2016 at 20:14
  • Reply Noelle

    Ik maak me eigenlijk weinig zorgen over de toekomst maar op jouw leeftijd deed ik dat wel, dus ik snap wel hoe het is. Na mijn Bachelor heb ik meteen een goede baan gevonden waar ik inmiddels 2 jaar ben en ik wou dat ik op jongere leeftijd nog een master HRM had gedaan. Nu ik eenmaal gesetteld ben, incl. baan, en zie hoe moeilijk het is om aan een baan te komen, wil ik mijn baan niet opgeven om te studeren. Kost teveel geld. Ik zou wel dolgraag een master willen doen naast mijn baan maar helaas is het of peperduur of minstens parttime colleges bijwonen…

    6 februari 2016 at 20:54
  • Reply heidi

    Soms is het inderdaad soms moeilijk.
    Zeker om keuzen te maken.

    6 februari 2016 at 20:56
  • Reply Nele

    Ik denk daar ook altijd over na. Ik had altijd zoiets van: oke, na mijn middelbaar ga ik nog 3 jaar studeren en daarna kan ik gaan werken. Ja niet dus. Het is helemaal anders gegaan dan ik het voor ogen had. Ik was begonnen met een studie, na twee maanden gestopt, ben 2 jaar halftijds gaan werken om uit te zoeken wat ik wou doen, en ben in september terug begonnen met leren en ik kan het weer helemaal aan denk ik ;) zo zie je maar, bij veel mensen gebeurd dat.

    6 februari 2016 at 21:03
  • Reply Galina

    Ik heb na mijn middelbare school gelijk een bachelor en meteen daarna een master gedaan, snel snel snel alles afmaken want de langstudeerboete dreigde te worden ingevoerd. Achteraf gezien had ik eigenlijk een jaar ertussen uit moeten knijpen, aan mezelf moeten werken, moeten nadenken over wat ik nou écht wilde en wat meer rust in mijn hoofd moeten krijgen. Wie weet, misschien had ik dan geen paniekstoornis ontwikkeld. Tegelijkertijd heeft het overwinnen van die paniekstoornis me sterker dan ooit gemaakt. Ik probeer me nu geen zorgen te maken over de toekomst, meer in het nu te leven, meer te genieten en dat geeft lekker veel rust :)

    7 februari 2016 at 17:00
  • Reply Miriam

    Pffff, ja heel herkenbaar hoor. Die zorgen om later en hoe dat dan allemaal moet enzo. Maar ik geloof ook écht dat iedereen uiteindelijk goed terecht komt. Met een baan of studie wat je echt gelukkig maakt! Volgens de wijze woorden van mijn moeder ‘komt alles uiteindelijk helemaal goed’ :)

    7 februari 2016 at 17:44
  • Reply Tiffany

    Er zijn zeker master thuisstudies. Ik studeer momenteel namelijk ook bedrijfskunde (bachelor) aan de open universiteit. Dit is een universitaire thuisstudie. Ik weet niet precies welke masters ze hebben, maar er zijn er wel een aantal. Misschien kan je daar even een kijkje nemen? Ik ben echt ontzettend tevreden over de OU.

    8 februari 2016 at 21:03
  • Reply Daenelia

    Is heel normaal, eigenlijk. Het nadeel van jong zijn is dat je zo’n lange toekomst hebt om je zorgen over te maken. Dus maak je je ook zorgen. Maar! Goed nieuws! Je toekomst wordt steeds korter! … Okay, dat bedoelde ik positief. Echt.
    Ik maak me nog steeds wel eens zorgen. Maar ik weet ook dat ik daar niet veel verder mee kom. Praktisch ingesteld, dat ben ik. Dus zie ik een probleem, dan zoek ik een oplossing. Is die er niet, dan maak ik me er ook niet meer druk om.
    Ik ben er destijds ook een jaar tussenuit geweest, en zelfs met alleen een VWO diploma kwam ik makkelijk aan het werk. Maar als je zegt dat je je op je gezondheid wilt concentreren, kan een baan in de weg zitten, want je hebt dan wel verplichtingen. Je kunt niet zomaar elke week een dagje thuis blijven. Tenzij je maar 3 of 4 dagen gaat werken. Dat kan best als je vaste lasten niet hoog zijn.
    Ik weet niet of je andere opties hebt om je jaartje sabbatical te kunnen financieren, maar kijk daar niet voor weg. Jezelf onderhouden is niet veel eenvoudiger dan doorstuderen.

    10 februari 2016 at 13:32
  • Leave a Reply